Geweldig imperfecte woensdag

Deze week had ik een super woensdag. De laatste van het schooljaar. ’s Ochtends vroeg mijn middelste manneke waarom hij naar school moest en het kleinste manneke mee naar de winkel mocht. Als ik werk is het voor hem ‘ok’ om naar school te gaan, maar als ik thuis ben ziet het manneke er echt het nut niet van in.

Ik stelde mezelf dezelfde vraag: waarom moet hij naar school? Dus bleven mijn twee mannekes in de voormiddag gewoon gezellig bij mij. Samen naar de winkel, en flink dat ze waren! Niets is zaliger dan nuttige zaken samen met de mannekes te kunnen doen. Meer moet dat niet zijn. Ons mademoiselle wou graag naar school, die had allerlei afspraken gemaakt met haar vriendinnekes. Zo ken ik haar.

En ik heb genoten van de voormiddag! Natuurlijk hingen ze in elkaars haar soms, maar dan ging ik op de grond zitten bellen blazen met mijn “kauwgum”. Hilarisch vonden ze dat. En wanneer ze moe waren (lees: lastig) heb ik ze beide in hun bedje gestoken en waren ze 4u in dromenland. Alletwee!! 4u!! Je kan begrijpen dat ik een gelukkige en rustige mama was. Die namiddag mocht ik van mijn mademoiselleke kiezen wat we samen gingen doen. Jeej!! Dus ontwierpen we een bloesje voor haar, daar komt ook zeker een verslag van.

Na de dutjes gingen we naar het politiekantoor om te vragen of mijn sleutel zich daar had verstopt. Niet dus. Soms laat mijn hoofd precies te veel dingen los… Die chaos zal een dure grap worden… Toch heb ik mijn dag niet om zeep geholpen door energie te steken in het druk maken in mijn imperfecties.

In plaats daarvan zijn mijn drie mini-mensjes en ikzelf samen naar een geweldig park geweest met fijne mama’s, lieve oma’s, eekhoorntjes (die-zich-uitgebreid-lieten-bewonderen) en hoge bloemenvelden (waar-doorlopen-instant-geluk-geeft). Van het park naar de frituur, want ik ging op mijn geweldige woensdag niet staan koken natuurlijk. Het ongezonde aspect neem ik er dan maar bij. Toeval wil dat mijn man mij zag lopen en dan hebben we samen als gezinneke in ‘den hof’ frietjes gegeten. Super!

Maar om 18u30 was mijn pijp uit, badjes geef ik liefst ’s ochtends maar dat had ik ‘in de flow’ niet gedaan. En toen ze na twee keer niet naar de badkamer gingen verhief ik mijn stem. Ik kreeg meteen een blik van mijn man “doe nu eens rustig”. En gelijk had hij. Mijn potteke energie was echt op. Maar ik wist dat ik al 12u heel erg rustig was geweest. 12u, dat heb ik net voor dit blogje uitgeteld. Ik zou alle mama’s die soms hun kalmte verliezen willen laten uitrekenen hoe lang ze wel kalm geweest zijn. 12u is heel flink van mezelf zo… Ik had ze in die tijd elk al minstens 10 fonkelende-oogjes-complimentjes gegeven en elke crisis had ik met humor, rust of kusjes-onderling opgelost. En ik weet dat ik dat vroeger maar tot 16u kon, dus in de toekomst zal dat dan ook wel loslopen. Hopelijk komen er nog veel van die geweldige imperfecte dagen!!

Great quote! #kids #quote

Advertenties

Ik lees jullie reacties met veel plezier!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s